LOGOPEDA


https://www.medipark.pl/wp-content/uploads/2016/08/logopeda.jpg


Logopeda prowadzi badania i działania praktyczne w zakresie ogólnej diagnozy stanu rozwoju mowy i ogólnej terapii zaburzeń komunikacji człowieka na różnych etapach rozwoju i w różnych sferach aktywności.

Kiedy do logopedy?

Do logopedy można udać się w każdym momencie, jeśli tylko coś nas zaniepokoi w rozwoju dziecka. Już kilka chwil po urodzeniu logopeda może ocenić zdolność mowy,
a właściwie potencjał do jej rozwoju. Do zadań logopedy małego dziecka należy:

  • Ocena budowy i sprawności aparatu artykulacyjnego
    (wargi, język, wędzidełko podjęzykowe, podniebienie).
  • Badanie odruchów ustno – twarzowych (wargowe, ssania, kąsania).
  • Ocena koordynacji ssania, połykania i oddychania.
  • Ocena reakcji słuchowych.

Wczesna interwencja terapeutyczna może wyeliminować lub złagodzić skutki niepełnosprawności w obrębie aparatu artykulacyjnego oraz w zakresie rozwoju komunikacji.

 


Co może zwiastować wystąpienie w przyszłości zaburzeń mowy:

  • Kłopoty ze ssaniem,
  • Mocny i zbyt długo utrzymujący się odruch kąsania,
  • Kłopoty z żuciem i połykaniem,
  • Stale otwarte usta,
  • Wysuwanie języka,
  • Ograniczenia ruchu języka (np. skrócone wędzidełko podjęzykowe),
  • Łatwość dławienia się i występowania odruchu wymiotnego,
  • Nadmierne ślinienie się.

Powyższe trudności wynikają zazwyczaj z nieprawidłowego napięcia mięśniowego języka, warg, podniebienia, policzków. Już od pierwszych tygodni życia pod opieka logopedy powinny znaleźć się wcześniaki, dzieci ze zdiagnozowanymi wadami anatomicznymi (np. rozszczep podniebienia) oraz z takimi wadami genetycznymi, jak zespół Downa, Aperta oraz dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Czasem to, że dziecko nieznacznie odbiega od normy czy nie wypowiada jeszcze jakiejś głoski, jest zupełnie naturalne, ponieważ rozwój mowy jest procesem indywidualnym i nie u każdego dziecka przebiega w tym samym tempie. Jednak jeśli masz wątpliwości skonsultuj się z logopedą. On oceni czy to wada wymowy czy fizjologiczny etap nabywania języka. Z wizytą nie warto zwlekać. Im wcześniej specjalista zdiagnozuje ewentualną wadę, tym łatwiej będzie ją skorygować. Czekanie aż problem minie sam, sprzyja utrwalaniu się wady. Z wady wymowy się nie wyrasta!

Skonsultuj się z logopedą jeśli Twoje dziecko:

  • Ma 2 miesiące i nie budzi się przy głośnych dźwiękach. Ma 3-4 miesiące
    i nie odwraca główki w stronę źródła dźwięku.
  • W wieku 6 miesięcy nie gaworzy, nie reaguje na swoje imię.
  • W wieku 12 miesięcy nie posługuje się kilkoma słowami np. mama, baba.
  • Podejrzewasz że, nie rozumie wydawanych przez Ciebie poleceń.
  • W wieku 2 lat nie podejmuje prób posługiwania się zdaniami.
  • Jako 3-latek porozumiewa się za pomocą gestów i sylab.
    Nie wymawia którejkolwiek z samogłosek ustnych: a, o, e, u, i, y.
  • Po ukończeniu 4 roku życia zastępuje głoski s, z, c, dz
    ich zmiękczonymi odpowiednikami ś, ź, ć, dź, zamienia głoski dźwięczne
    na bezdźwięczne np. w na f, b na p, g na k.
  • Podczas artykulacji głosek s, z, c, dz, t, d, n wsuwa język między zęby lub ociera nim o wargę. W każdym wieku jest to wada.
  • Zastępuje głoski innymi, nie występującymi w języku polskim
    np. gardłowo wymawia głoskę r.
  • Nasila się problem rozwojowej niepłynności mówienia.
  • Mówi przez nos i ma ciągle otwartą buzię mimo braku infekcji.
  • Jeśli dostrzeżesz zmiany anatomiczne w obrębie narządów mowy.
  • Jeśli masz wątpliwości czy Twoje dziecko dobrze słyszy.

Rodzicu! Im szybciej się zgłosisz tym lepiej dla Twojego dziecka.

Opracowanie:
Marta Lubaś
surdologopeda

O rozwoju mowy słów kilka.

Od momentu narodzin prawidłowo rozwijające się dziecko wydaje dźwięki i komunikuje głosem swoje potrzeby. Jednak pierwsze odgłosy w niczym nie przypominają dźwięków mowy. Oprócz płaczu słyszymy pomrukiwanie, sapanie, mlaśnięcia i inne trudne do nazwania dźwięki.

Dźwięki przypominające mowę pojawiają się pod koniec 2 miesiąca. Zdolności artykulacyjne dziecka w tym czasie obejmują samogłoski.

Koniec 4 miesiąca przynosi pojawienie się pierwszych spółgłosek. Jako pierwsze pojawiają się spółgłoski prymarne: p, b, m.

Ze spółgłosek i samogłosek prymarnych dziecko zaczyna w wieku ok. 5 miesięcy budować sylaby: ma, pa, ba. Pojawiają się też inne spółgłoski: t, g, d. W tym okresie obserwujemy zjawisko zwane gaworzeniem samonaśladowczym (powtarzanie własnych realizacji).Gaworząc dziecko uczy się operować głosem, ćwiczy sprawność artykulacyjną a także słuch fonemowy.

Około 8 miesiąca życia niemowlę zaczyna rozumieć wypowiedzi zabarwione emocjonalnie.

Dziesiąty miesiąc to pojawienie się intencji komunikacyjnej. Wypowiedzi mama, baba, dada odnoszą się do konkretnych osób. W tym czasie pojawiają się nowe słowa. Dziecko może mówić już mama, baba, pa pa, am, da.

Około 11 miesiąca możemy usłyszeć długie, śpiewne sekwencje sylab, zwykle tych samych. Ciągle wzrasta stopień rozumienia.

Pod koniec pierwszego roku życia dziecko zazwyczaj rozumie już kilka słów. Reaguje na nazwy (imiona) domowników, najczęściej wymienianą nazwę pokarmu.

W wieku 12 miesięcy dziecko rozumie już wiele prostych poleceń i pytań, potrafi wykonać polecenie daj, rozumie zakaz nie wolno.

Drugi rok życia to czas szybkich zmian w systemie językowym dziecka. W tym czasie pojawiają się wszystkie samogłoski ustne oraz duża część spółgłosek, które mogą być zmiękczane. Trudności mogą sprawiać spółgłoski: w, f, k, g. Jednak najpóźniej do 3 roku życia powinny się pojawić. Z powodu małej sprawności aparatu artykulacyjnego dziecko może upraszczać grupy spółgłoskowe, zastępować głoski trudniejsze łatwiejszymi. W tym czasie stale wzrasta zasób słownictwa.

W trzecim roku życia dziecko zazwyczaj poprawnie wymawia wszystkie samogłoski oprócz nosowych (ą, ę) oraz większość spółgłosek. Brakuje głosek dziąsłowych sz, ż, cz, dż oraz r. Maluch ma prawo zastępować głoski trudniejsze łatwiejszymi lub posługiwać się zmiękczonymi odpowiednikami (s-ś, z-ź).Dziecko buduje proste zdania.

Cztero-pięciolatek doskonali zdobyte umiejętności: wzbogaca słownictwo, buduje coraz dłuższe zdania, poprawnie wymawia większość głosek w tym sz, ż, cz, dż oraz r. Wciąż ma prawo popełniać sporo błędów np. opuszczać bądź zamieniać głoski na łatwiejsze.

W wieku sześciu-siedmiu lat rozwój mowy dziecka dobiega końca. Wszystkie głoski powinny być opanowane a dziecko powinno budować poprawne pod względem składniowym i gramatycznym zdania.

Należy jednak pamiętać, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i drobne odstępstwa od normy nie muszą być powodem do niepokoju.

Opracowanie:
Marta Lubaś
surdologopeda

Bibliografia:
1.Jagoda Cieszyńska, Marta Korendo ,,Wczesna interwencja terapeutyczna.”
2.Leon Kaczmarek ,,Nasze dziecko uczy się mowy.”


LEKARZE

LOGOPEDZI



Mgr

Aneta Cieplicka


Neurologopeda

Magister neurologopedii klinicznej na Akademii Medycznej we Wrocławiu oraz filologii polskiej, specjalność logopedia na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.
Doświadczenie zawodowe zdobyła pracując w Poradni Neurologicznej dla Dzieci i Młodzieży „Aga”, w Mazowieckim Centrum Neurorehabilitacji w Zagórzu jak również w Polsko-Niemieckiej Szkole Spotkań i Dialogu im. Willy’ego Brandta w Warszawie.

Zajmuje się problemami związanymi z:

  • dysleksją,
  • dwujęzycznością
  • dysglosją,
  • nabywaniem i rozwojem systemu językowego dzieci niesłyszących
  • diagnozuje dzieci z zaburzeniami komunikacji językowej (autystycznych, z alalią, afazją, Zespołem Aspergera, porażeniem mózgowym oraz obniżeniem sprawności intelektualnej).



Mgr

Anna Szwedes


Neurologopeda, pedagog dziecięcy. Pracuje w Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii Dzieci i Młodzieży w Zagórzu k.Warszawy. Obecnie prowadzi praktyki ze studentami logopedii z dysartrii i terapii karmienia niemowląt oraz z mózgowego porażenia dziecięcego. Jest pracownikiem Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.
Specjalizuje się w:

  • rozwoju i terapii mowy biernej i czynnej w dysartrii, opóźnieniu rozwoju mowy, niepełnosprawności intelektualnej,
  • stymulacji funkcji pokarmowych w m.p.d., w zespołach genetycznych, z sondą ,
  • prowadzeniu terapii dzieci autystycznych, niedokształceniu mowy pochodzenia korowego.

W swojej pracy wykorzystuje wiele metod m.in.metodę werbotonalną, metodę czuciową w wywoływaniu głosek, terapię regulacyjną ustno -twarzową w nieprawidłowym napięciu mięśniowym oraz kinesiotaping wg. Ester de Ru (2017).



logo Medi Park

DANE FIRMY

Medipark Sp. z o.o.

Obrzeżna 5
02-691 Warszawa
E-mail: [email protected]

Copyright by MediPark 2016. All rights reserved.